Jakie są potrzeby nastolatków? Poznaj 3 główne!

Potrzeby nastolatków? Kompleksowa lista byłaby niezwykle długa, a równocześnie inna dla różnych nastolatków. Ja chciałabym Ci wskazać 3 rzeczy, których potrzebuje każdy nastolatek. Mogą się wydać oczywiste, ale uwierz mi, wiem co mówię – często o nich zapominamy, albo tylko nam się wydaje, że je dajemy.

Kolejność jest przypadkowa – każda z tych trzech rzeczy, które są potrzebne nastolatkom, jest równie ważna. Warto przeczytać zatem do końca, jeśli  chcesz lepiej zrozumieć swoje dziecko i budować z nim lepszą relację.

Akceptacja – daj nastolatkowi przestrzeń, by był sobą. 

Jako rodzic pomyślisz – przecież oczywiście, że daję mojemu dziecku akceptację, wiem, że nastolatki jej potrzebują, jestem elementem mojej miłości. I tu się zaczynają często schody, bo my ciągle mamy jakieś ALE w stosunku do naszych nastolatków. Ubiór, muzyka, znajomi, wyniki w szkole, sposób spędzania czasu… ech, tyle rzeczy mogłoby być inaczej, lepiej! A akceptacja, której potrzebują nastolatki to przestrzeń do bycia sobą. Jak to zrobić?

1. • Kiwaj głową, kiedy opowiadają dyrdymały, w które wierzą. 
     Twoje dziecko może mieć pomysły, które wydają Ci się nierealne albo zabawne, ale to dla niego ważne. Słuchając z szacunkiem, pokazujesz, że to, co mówi, ma znaczenie. Pamiętaj – akceptacja to podstawa zaufania.
   • Nie poprawiaj, kiedy robi rzeczy inaczej niż Ty.
     Twoje sposoby mogą być skuteczne, ale pozwól dziecku eksperymentować. Nawet jeśli widzisz, że to nie zadziała, daj mu spróbować. Doświadczenie jest najlepszym nauczycielem. Jest też jednym z filarów budowania motywacji, na której nam, rodzicom, tak zależy.  Więcej o tym opowiadam w szkoleniu Żeby im się chciało! SPRAWDŹ SZCZEGÓŁY! 
   • Słuchaj bez radzenia. 
     Kiedy dziecko dzieli się swoimi problemami, często nie szuka rady, tylko chce być wysłuchane. Możesz powiedzieć: „Słyszę, że to dla Ciebie ważne” albo „Rozumiem, że to trudne.” To wystarczy.

Brak rozumianej w ten sposób akceptacji skutkuje obniżonym poczuciem własnej wartości, zamykaniem się w sobie, ciągłym wrażeniem, że jest się niewystarczającym. Przecież zupełnie nie tego chcemy dla naszych nastolatków!

Oparcie w rodzicach – naturalna potrzeba nastolatków. 

To jest o tyle trudne, że nastolatki często wręcz całym sobą krzyczą „daj mi spokój, nie potrzebuję Cię!”. A jednak – rzeczywistość jest inna…

Nastolatki potrzebują poczucia, że mogą na nas liczyć, że są dla nas ważni, że jesteśmy dla nich oparciem i gwarantem bezpieczeństwa. Do tego potrzebne są jasne zasady i granice. Ja jestem za elastycznością i możliwością negocjowania, ale są pewne rzeczy, które negocjowalne być nie mogą! Co ważne, każdy rodzic sam musi wiedzieć co jest dla niego nieprzekraczalną granicą, nienegocjowalną zasadą zgodną z jego wartościami, itp. Trzeba to sobie świadomie przemyśleć, bo łatwo się zaplątać w „nie bo nie” lub „bo ja tak miałam_em”.  Co ciekawe, rodzice, którzy zgłaszają się do mnie na konsultacje często w trakcie rozmowy modyfikują te granice, bo widzą, że były oparte o niewłaściwe przekonania. Jeśli tez chcesz pogadać na temat stawiania granic – zapisz się na konsultacje (KLIK) lub skorzystaj ze szkolenia Dobre granice, lepsze relacje (KLIK)

Pamiętaj – nie chodzi o kontrolę, ale o zasady. Nastolatki potrzebują oparcia w silnym i wspierającym dorosłym, a nie ratownika, który chaotycznie rzuca się na pomoc w drobnych niepowodzeniach, czy broni przed wszelkimi trudnościami…

Czym skutkuje brak oparcia w rodzicach? M.in. zagubieniem, wycofaniem, poczuciem przytłoczenia. Albo buntem – mityczny bunt nastolatka to często nie hormony, nie przebudowa mózgu, tylko poczucie braku wsparcia i nieudolna próba poradzenia sobie bez niego.

Poczucie autonomii i odpowiedzialności – podstawowe potrzeby nastolatków.

Nastolatki chcą być traktowane jak dorośli, ale potrzebują czasu, by nauczyć się odpowiedzialności. Jak to wspierać?

1. • Możliwość podejmowania decyzji
     Pozwól dziecku wybierać w sprawach, które dotyczą jego życia. Na przykład: „Wolisz odrabiać lekcje przed obiadem czy po?” Takie pytania uczą planowania i podejmowania decyzji.
   • Uznanie za wysiłek i postępy
     Nie czekaj, aż dziecko osiągnie idealny rezultat. Doceniaj próby i wysiłki, np. „Widzę, że długo pracowałeś nad tym projektem. Świetna robota!” To buduje poczucie własnej wartości i zachęca do dalszego rozwoju.

Brak przestrzeni na rozwijanie samodzielności prowadzi do nasilenia zachowań ryzykownych. Wtedy młody człowiek czuje, że żyje, że może, że się uda. A że mózg nastolatka jest wyjątkowo podatny na takie sytuacje, to zagrożenia tworzą się niemal same.

Trochę to wszystko pogmatwane. Dlatego tak ważne jest rozumienie potrzeb nastolatka i wychodzenie im naprzeciw.

Bycie rodzicem nastolatka to niewątpliwie wyzwanie. Bywa naprawdę trudno. Ale uwaga – bycie nastolatkiem to też wyzwanie! Mam nadzieję, że udało mi się nieco przybliżyć podejście, które pozwala wyjść z trudności. Jeśli się na chwilę zatrzymamy, konstruktywnie i racjonalnie przyjrzymy co i jak, to możemy totalnie odmienić tę ciężki czas dorastania.